23 Şubat 2007

İnsan ne için yaşar - 1

Çok etkileyici iki şiir.
Üzerine düşündükçe yazacak çok şey çıkacak bakalım...

<---------------------------------------------->

Buluşmak hayat denen sebepsiz savaş için,
Yaşamak en sonunda dikilen bir taş için..
Bütün ızdırapların işte korkuncu bu!
Bir avuç toprak olmak düşünen bir baş için.

Bizi ister bir toz yap savur mahşer yerinde;
İster sürü çöp gibi tufanların yelinde.
Sonunda bir varlığa ulaştır da Allah'ım,
Bırakma tabiatın merhametsiz elinde!
O. Seyfi Orhon

<---------------------------------------------->

Çocukken haftalar bana asırdı;
Derken saat oldu, derken saniye...
İlk düşünce, beni yokluk ısırdı;
Sonum yokluk olsa bu varlık niye?
NFK

Hiç yorum yok: